داستانی با محتوای باورهای دینی‌ست. داستانی که بیشتر بار اطلاعاتی‌اش روی دیالوگ سوار است، با استاد ارسنجانی موافقم که مخاطب خاص باید سطح سواد و دایره واژگانش را ببرد بالا.
سوای این‌که بعضی کلمات اقلیم خاص منطقه را نشان می‌دادند و این از اصول یک داستان اقلیمی‌ست، زاویه دید من خواننده را تا انتها با سردر گمی روبه‌رو کرد.
این «من راوی» چه کسی‌ست که جای دانای کل نشسته‌است؟ با خودم کلنجار می‌رفتم استاد و این خطا؟!
تا این که آخر داستان متوجه منظور ایشان شدم و درسی جدید یاد گرفتم. راوی روح عزیز بود....
بسیار لذت بردم. قلمتان پر از جوانه استاد.

معصومه جعفری

درج نام الزامی می باشد

درج ایمیل الزامی می باشد
آدرس ایمیل صحیح نمی باشد

درج نظر الزامی می باشد